Galeria

Oraindik ere Brazabil-etik

Mendebaldeko kosta goraka hasi ginenean hainbeste arazoedukiko genituela esan balidate, ez nuen sinistuko.
Hila honen bederatzian abiatu nintzen Brazavilletik. Laurak egazkina goizeko 6:00-tan hartu eta ni txirrindakin alde egin nuen.
Oraingoan bakarrik, beste modu batera disfrutatuko ditut atsedenaldiak eta topaketak.
Ederki joan nintzen. Bero handia baino aurrera,
Uste baino azkarrago nijoan eta horregatik aukera nuen bakoitzean egun bateko atsedenaldia hartzen nuen.
Herri ttikiak eta zuhaitz-ik ez. Dena moztuta daukate, eta lurra ez dute ezertarako ere erabiltzen.
Euriak hasiak dira eta goizetan goiz abiatzen nintzen.
540km eginda Owando-ra heldu nintzen, herri nahiko handia, hospitala eta guzti daukana.
Han Misio Katolikora joa nintzen lo egin nezakeen, eta nere ustekabea paizak erderaz ederki egiten
zuela ikustean. Madrilen 2 urte ikasitakoa zen.
Gainera 4 mediku kubatar hospitalea lana egiten dutela esan zigun eta beraien etxera joan ginen.
Rollo hona, eta Congoko medikuntzaren errealitatea ikusteko aukera eduki nuen.
Ederki nengoen eta egun bat atseden hartzea erabaki nuen. Zergatik ez, ez daukat presarik.
 Baino gauea 39-ko sukarrakin esnatu eta pisa odolo egiten nuela esnatu nintzen.
Sortez mediku kubatarrak hantxe zeuden eta nitaz ederki kontu egin zuten.
Igandea zenez hospitalean analisiak egiten duenak ez zuen
lanik egiten, eta egun oso bat itxaron behar izan nuen zer nuenjakiteko.
Fiebre tifoidea eta Malariako probak eginda negatiboak atera ziren, eta orinako analisiak infekzioa erakusten zuen.
Antibiotikoak hartzen hasi nintzen sagituan, baino hirugarre egunera berriz gaizki sentitu eta
Brazavillera joatea erabaki nuen.
Han txirrinda utzi, autobusa hartu eta hemen naiz berriz ere. Frogak egin eta gero antibotikoak hartzen ari naiz.
Hemen nagoenez Nigeriako visa atera behar det, Horrela ez naiz Yaounde-tik (Camerungo kapitala) pasako.
Alde batetik nahiko nazkatuta nago. 4 urte dira etxetik atera nintzala. Gustora nabil, baino azkenengo hilabeteak
ez dira errezak izan.
Nere malaria alde batetik, Laure-ren istripua bestetik, eta orain hau.
Badirudi badagoela zerbait ez duela nahi aurrera jarraitzea. Sendatzean espero det dena argiago ikustea,
eta aurrera jarraitzeko motibazioa edukitzea.
By ¡¡Plantate!! Posted in Congo

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s